Volgens een intentieverklaring die tijdens het Salon van Frankfurt 2009 werd ondertekend, worden eerstdaags de eerste elektrische Renault’s aan de verhuurmaatschappij Europcar geleverd. Liefst vijfhonderd stuks zullen worden ingezet in de drie grootste steden van Europa. Zowel de Fluence als familiale berline, de ZOE Z.E. als klein stadsvoertuig als het nutsvoertuigje Kangoo zullen tot de vloot gaan behoren. Zowel Renault als Europcar zeggen “zeer gelukkig te zijn met de aanvang van het project”. Iets wat menigeen al zal hebben verondersteld.(wr)

Willy Claes – toen minister van economische zaken – schreef het voorwoord in het boek “Leven zonder Olie” van ingenieur J.A.Gregoire naar aanleiding van de eerste scherpe energiecrisis tijdens de jaarwisseling 1973-1974 en stelde dat het vloeibare goud tegen 2025 zou zijn opgebruikt. Hij zat er dicht tegen. Helemaal op is het niet, maar gezien de politieke macht die ermee gepaard gaat willen de machtigen der aarde het minder vlot ter beschikking stellen. De duurzame energie uit water, wind en zon zou ons onafhankelijk kunnen maken van die stok achter de deur. We gaan ons dan genoegzaam in “schone” elektrische auto’s bewegen zoals nu al kan met een Tesla, Reva of andere Mercedes B FuelCell’s. Wat we erbij vergeten is dat die nieuwe technieken ook nieuwe materialen vereisen. Dus beginnen we nu met zijn 7 miljard planeetbewoners aan een verorberende snoeptocht naar aardse metalen. Tegen wanneer die op zullen zijn is zeer de vraag. Maar ook die raken op. Als we in 2050 naar schatting met 9 miljard zullen zijn is het drama duidelijk…

Het omgaan met wat de “nieuwe materialen” zouden kunnen worden genoemd wordt een kiese zaak, verpakt in veel ethiek en politiek. Ze zijn niet noodzakelijk geconcentreerd te vinden op één plaats op aarde. Ze komen eigenlijk een beetje overal voor. Precies daarom zijn ze moeilijk te lokaliseren en zomaar te vinden. Het is verrassend hoever ze al zijn doorgedrongen in onze westerse technologische behoeften. In die mate dat zelfs voor de domste politici op aarde het machtsaspect ervan en politieke wapen duidelijk is. Na de technologische revolutie die zo’n 175 jaar geleden werd ingezet en vooral rond aardolie als basisgrondstof is opgebouwd volgt nu dat nieuwe tijdperk van materialen. Technici vertelden het ons al lang: batterijen zullen als plasticine in iedere gewenste vorm kunnen worden gekneed. We zullen kleine wonderen kunnen doen.

De elektrische auto die aan de poorten van de wereldmarkten klopt, zal die concretiseren. Omzichtigheid daarbij is geboden. Omdat Clean Week 2020 met zevenmijlslaarzen eraan komt en van 5 t/m 9 mei 2010 in Zolder een week lang de modernste stand der dingen zullen te zien zijn, halen we zo nu en dan, en binnen de belangstellingsfeer van de autoliefhebber, zo’n materiaal voor de spots. Zoals bekend staat dit blog open voor kritiek, commentaar en eigen inbreng. Een beetje een vrijblijvende Auto-Wikipedia als men wil. We hopen dat veel lezers hiervan gebruik zullen maken. Remember: Clean Week 2020 van 5 t/m 9 mei in Zolder. Direct in agenda schrijven ! (wr/foto:Fred Bayet)

Renault dat in de eerste twee maanden van 2010 nipt marktleider blijft voor Peugeot zet zijn groene optocht verder. Zopas is hard gesleuteld aan de Twingo en in de LEV 75 pk is de CO2-uitstoot van 119 g/km naar 114 g/km neergehaald. Daarmee bekomt deze versie 3% milieupremie op de aankoopfactuur en wie in het zuiden van het land woont krijgt nog eens een Ecobonus van de Waalse Regio ter waarde van €400 !

Op het dieselfront beschikt Renault in de Twingogamma nog altijd over twee motoren. Het zijn de eco2 dCi 66 en de eco2 dCi 85, die dankzij hun CO2-uitstoot van respectievelijk 113 en 104 g/km recht geven op federale premies van  3% (dCi 65) en 15% (dCi 85) en nog eens in die volgorde Ecobonussen krijgen van €400 en €800 ! De commercialisering van dit nieuwe gamma binnen de Twingofamilie begint midden maart. Deze nieuwigheden zullen zonder prijsverhogingen worden aangeboden.(wr)

Toen in 2009 Zolder de idee van Clean Week 2020 vorm aannam diende zich een eerder beperkte afgetekende groep “alternatieve” auto’s aan. “Solar” als aandrijfkracht, Puur Plantaardige Olie als verzamelnaam voor biobrandstoffen en energie uit biomassa, de elektrische auto, de hybriden natuurlijk en de waterstofauto waarmee BMW in de start van CW2020 vorig jaar een schitterende demonstratie gaf. De brandstofcelauto voegde zich daar nog aan toe. Deze onderscheidt zich door gebruik te maken van waterstofgas om via een omgekeerde elektrolyse stroom op te wekken en een elektromotor te laten draaien. Ieder van die domeinen kennen een groei en zijn ieder op zich een wetenschap apart.

Ongemerkt ontstond er een zevende groep. Kleine auto’s die onder impuls van een staatspremie van – 15% op de aankoopfactuur voor een lage CO2-uitstoot de “propere” auto een duwtje in de rug gaf. In die mate zelfs dat er nu al een hele stoet van rondrijdt en er nog wekelijks bijkomen. Die grote groep is ontstaan doordat constructeurs zijn gaan werken op finesses in de cilindervulling, respectievelijk zo volledig mogelijke verbranding, een laag gewicht en iets langere versnellingsbakverhoudingen. De automobilist moet daarmee – nauwelijks voelbaar – wat vinnigheid inleveren. Als laatste punt mogen we de perfecte start/stopsystemen niet vergeten die het verbruik naar beneden halen. De autogebruiker daarbovenop ook nog eens bewust maken van ecodriving is een nuttige maar moeilijke oefening.

De Nissan Pixo. Eerst stond hij daar wat anoniem tussen wat nieuws. Nu rijdt hij en behoort net niet tot de micromobielen. Het is een auto. Met een driecilindermotor. Zo eenvoudig mogelijk gemaakt door Suzuki in Indië. De productiekost moet zo laag mogelijk liggen. Vijfdeurs, vierzitter, de wielbasis van 2360 mm zo goed mogelijk benut voor inzittenden en bagage. Dit stadsautootje, noch min, noch meer, mist zijn markteffecten niet. Zoals die -15% op de aankoopfactuur door een uitstoot aan koolstofdioxyde van slechts 103 g/km, gepuurd uit een verbruik van 4,4 l/100 km uit een 996 cm3 die vier kleppen per cilinder heeft.

Met 50 kW (68 pk) aan motorvermogen tegen 6.000 t/m en slechts 90 Nm tegen 3400 t/m is het inderdaad voor de stad geconcipieerd en soms is het scherp als iets sterkere stadsmobielen hem op de hielen gaan zitten. Maar hij vult de Euro 5 norm met de grootste perfectie in. In Zolder tijdens de Clean Week 2020 van 5 t/m 9 mei a.s. zal Nissan hem samen met de Note ter beschikking stellen. Als je nog kleiner zou willen dan wordt het elektrisch. Dan hebben we het over weer een andere groeiende parade vierwielers.

In de afgelopen maand februari werden er 47.584 nieuwe persoenwagens in het verkeer gebracht. Dat zijn er 3,66 % meer dan in dezelfde periode in 2009. Ook de cijfers van de eerste twee maanden van 2010 liggen 3,6% dan verleden jaar. De andere voertuigsegmenten kunnen nog niet profiteren van de licht heropleving van de economie. De inschrijvingen van bestelwagens lopen met 11,74% terug en die van trucks tot 16 ton met 31,93 en die van de echt zware voertuigen met zelfs 49,06% ! Ook de motorvoertuigen kennen een terugval met -21,1 % ten opzichte van een jaar geleden.

De analyse en het commentaar van CW-partner is duidelijk: Zowel in januari als in februari was de autoverkoop iets beter dan het jaar voordien. De heropleving van de markt blijft evenwel beperkt. En hoewel het buiten kijf staat dat het voorbije salon veel potentiële klanten heeft aangebracht en dat er zeer veel offertes worden uitgeschreven, toch vertraagt en bemoeilijkt het algemene economische klimaat van omzetten van deze offertes in verkoopscijfers. Veel meer geïnteresseerden en offertes voor slechts een paar procent meer verkopen. Zo lijkt het. De vooruitzichten blijven toch optimistisch: het Saloneffect is nog lang niet uitgewerkt en het tragere beslissingsproces voor de aankoop van een auto kan nieuwe inschrijvingen verlaat hebben naar de maanden maart en zelfs nog april.

Febiac herhaalt zijn bezorgdheid over de markt voor bedrijfsvoertuigen. De markt blijft verder afkalven. Vooral in het segment van zware voertuigen is de situatie ronduit dramatisch te noemen. Renault gaat bij de personenwagens de tweede opeenvolgende maand Peugeot vooraf met weliswaar een licht verschil: 10,62% tegen 10,24% of 5243 auto’s tegen 5054…

Volgens de consumentenrevue van Electrabel kan het sluimerverbruik van een huisgezin oplopen tot gemiddeld 500 kWh per jaar of 10% van het jaarlijks geacteerd totaalverbruik. Per gezin en per jaar zou deze zinloze kost plusminus €75 per jaar en per gezin kosten. Nationaal zou dat overeenkomen met een elektriciteitscentrale van 200 miljoen watt die op continue basis werkt en bijna 1,3 miljoen ton CO2 zou uitstoten. De bron hiervoor werd aan Electrabel geleverd door Livios.

Vandaag is voor pers en vakmannen de fameuze bouwbeurs Batibouw gelanceerd. Vanaf zaterdag is ze geopend voor wat het grote publiek wordt genoemd. Daarmee wordt bedoeld de mensen die de fabrikanten, standhouders en kleinhandel in een restart kunnen doen geloven. Alleen al het assortiment van spaarlampen – tot voor kort zo gehaat omwille van oubollig en niet direct efficiënt – kan de aandachtige bezoeker in een spiraal van verwondering vatten. Nu zijn ze compact, peervormig, bolvormig en kunnen tot 15% uw verlichtingsfactuur gunstig beïnvloeden. Iedere dag een kijkje op Batibouw en je wereld kleurt groen ! Ook dat is een onderdeel van Clean Week 2020, het evenement in Zolder van 5 t/m 9, dat een compleet CO2-neutrale plaats om te toeven is. Noteren in de agenda. Nu doen !

Omdat de Seat Leon in zijn “Ecomotive” configuratie slechts 99 g/km aan CO2 uitstoot heeft het Spaanse moederbedrijf liefst vijfhonderd stuks ervan mogen leveren aan British Gas. De Engelse firma is onder de naam Centrica, de grootste leverancier van gas voor huishoudelijk gebruik. Tevens is het één van de grootste leveranciers in de UK van elektriciteit. De deal ging gisteren door in het bijzijn van Jochen Funk, Seat’s directeur voor exportmarkten en de Directeur van de Martorell-productieeenheid, Juan Ramon Rodriguez. Volgens British Gas heeft de uitstoot van 99 g/km door een brandstofverbruik van slechts 3,8 l/100 km door mede een start/stopfunctie tot die aankoop doen beslissen. In het Londen van vandaag ontsnap je met die cijfers aan de taks om de stad binnen te mogen.(wr)

Simpeler dan elektrisch rijden is principieel nauwelijks denkbaar. Gesteld dat er genoeg oplaadpunten zouden zijn. Dat men het ook eens zou zijn welke batterij-materialen het definitief gaan halen. Ook ten slotte voor welk type van “Electric Vehicle” wordt geopteerd. Sportwagens als een al legendarische Tesla, of de nakende aanval van Fisker-Karma op de sportwagenmarkt, hebben charmes. Maar als we EV’s op grote schaal zien tegen 2015 à 2020…2050, is het beter te visioneren naar de formaten als Smart’s, Nissan Leaf’s en compacte modellen die de stad niet versmachten door de ruimte die ze innemen.

Principieel kunnen we zo’n EV opdelen in zes eenvoudige domeinen. Om te beginnen hebben we een batterij nodig. We gaan er van uit dat het een Lithium-Ion is of een NickelMetallhydride die nog een poos stand zullen houden. Omdat die nogal wat weegt – afhankelijk van het aantal cellen die we er in steken – leggen we die best op de vloer van de auto. Daarmee is het lage zwaartepunt meteen gediend en dus ook de wegligging. Dat die accu rotsvast is verankerd is een vanzelfsprekendheid. Ook bij EV’s moet de actieve én passieve veiligheid zo hoog mogelijk zijn.

Uiteraard hebben we een elektrische motor nodig. Op zich zijn die ook simpel en zoals bekend levert zo’n motor vanaf zijn eerste omwenteling meteen het maximum koppel. Om zeker de onverhoede, zich van niets bewuste bestuurder, zich niet als een astronaut de ruimte ingeschoten te worden, is het zaaks een goede reductiekast te hebben die de wielen met een oplopend koppel aandrijft. De moderne CVT’s zoals Nissan er gebruikt zijn daar uitermate voor geschikt. Vertrekken met een EV brengt de neofiet altijd even in ademruimte en stuurverwarring. Vandaar die belangrijkheid van mogelijk traploze reductie van het toerental.

Het ingewikkeldste komt nu en is het minst zichtbare in heel de EV. De interactiviteit tussen accu, motor, het geven en nemen van stroom zit in wat met een “power inverter” noemt. Vrij vertaald zou men geneigd zijn dit een gigantische softwarefabriek te noemen. De hersenen die spelen met gelijkstroom en wisselstroom, die vonken, elektroschocks uitdelen, allemaal binnen een geheimzinnige wereld van het miniscule. De Nanowereld, voor dewelke nu al door technische giganten verdoken machtsspelletjes worden gevoerd. De bezitter van een EV moet zich daar niets van aantrekken.

Die moet wel de stekker weten staan die met een draad is verbonden met deze wonderbaarlijke wereld van chips, halve en hele geleiders, want zonder die simpele stekker én…stroom geen EV-pret ! Het gewoon opladen aan het net, of met een snellader bijvoorbeeld in een half uur 80% autonomie halen, het zijn keuze’s die kunnen worden gemaakt. Renault’s idee om met hun Quick Drop Systeem in drie minuten lege voor volle batterijen te verwisselen is schitterend. De batterijen verhuren in plaats van ze met de auto mee te verkopen…Fantastisch ! Maar in de industrie die daar mee bezig is stelt men zich wel vragen over de financiële haalbaarheid van al die fantasieën. Productie, stockage, recyclage, tweede levens van batterij. Dat wordt in tegenstelling van de simpele EV voor de ZERO-uitstoot in ons milieu geen eenvoudige zaak meer. Daarvoor moeten Einsteins worden ingezet waardoor die toeleveringswereld ook een politieke lading zal meekrijgen. Maar daartegen zoemen de EV’s al als Lieve Heers beestjes over de wereld. Alsof er nooit andere auto’s zullen bestaan hebben.(wr/illustratie:Renault)

1. Lithium-Ion accu
2. Koppelomvormer en transformator
3. Rekeneenheid en oplaadkabel naar stekkerdoos
4. Elektrische motor met reductiemechanisme
5. Laadpunt van de batterij (gewoon of snel als keuze)
6. Dashboard in interieur om alle functies en controles aan te geven

Tot één van de attracties in Genève – van 4 t/m 14 maart – behoort de Fiat 500 die na een halve eeuw onverwoestbare geschiedenis furore blijft maken. In Zwitserland staat er een exemplaar dat een 1,4 liter motor van de T-Jetfamilie heeft en daarmee 84 kW (115 pk) levert. Het specifieke aan deze auto is dat de viercilinder op een mix draait van benzine en aardgas (methaan).

Het maximum koppel bedraagt 175 Nm als benzine wordt verbrand en stijgt tot 200 Nm als methaan gaat overwegen in het mengsel. Het toerental van de verschillende trekkrachtwaarden blijft evenwel telkens op 1750 t/m gehandhaafd. De grotere vluchtigheid van het methaan dat evengoed uit aardolie kan worden gewonnen, maakt een iets hogere werkdruk waar op de zuigerbodem, waardoor die lichte winst aan koppel wordt verklaard.

Op benzine sprint de “Natural Power Turbo Project” zoals de 500 in Zwitserland heet, van 0 naar 100 km/h in 10”8. Als de aardgas doorweegt in het mengsel doet hij diezelfde hardloop in slechts 8”5. De topsnelheid van dit opmerkelijke Fiatje 500 is 182 km/h. Overbodig daarbij nog te zeggen dat door gebruik van moerasgas de CO2-norm bijzonder gunstig is voor de blauwe luchten rond de witte Zwitserse bergen.(wr/foto:Fiat)